Performans „Kunsttherapie“

(video 19` 19``)
Apolo Hall, Pancevo, Serbia
June 2014.

Telesna rekonstrukcija i seksualna tenzija dovode odnos subjekta i objekta do najvećeg intenziteta. Sukob zone dozvoljenog sa zonom zabranjenog, zonom prezasićenja političkim i seksualnim nasiljem, vode ka dilemi – zahteva se gledanje i prihvatanje, odnosno izdržavanje i ignorisanje? Okruženje čine frustracije, malverizacije, manipulacije, ucene, iskorišćavanje, marketing, moć,društvena ekskluziva.

Gde je prag tolerancije u podnošenju agresivnih stimulusa okoline? Na kojoj tački dolazi do podleganja negativnim uticajima ili direktnog sukoba sa vizuelno kontroverznim propagandnim materijalom. Uticaji kojima smo pretrpani sagledavaju se kao manifestacije niskog morala podržane političkim faktorima ili obratno - političke manipulacije zasnovane na sniženim kriterijumima moralnog ponašanja. Kultoriološke sekvence ili glas većine – demokratije, bivša i sadašnja - čine se istim. Sredstva kojima se počinioci služe niski su udarci, prvenstveno na kulturu, inteligenciju, mentalitet, svest, ponašanje.

Davljenje naspram izdržavanja, odnosno doživljavanje naspram posmatranja (veza i uticaj se uspostavljaju preko realne materije vode, live stream-a i video bima) čine efektan vizuelni i emotivni stimulus koji se stavlja u aktivan odnos sa kontroverznim i nasilničkim video materijalom, čak i metaforički vezanim za pojam davljenja. Svesno stupanje u opasnu situaciju, odnosno iskušavanje, sprovodi se sa ciljem otklanjanja posledica koje sistematski ugrožavaju, diskredituju i/ili sprečavaju delovanje vanpartijskih i neseksualnih interesa u okviru jednog sistema. Naizgled uzaludni test ispituje, zapravo, granicu do koje se može biti izložen opsenjujućem materijalu pre nego što se oseti mučno zasićenje, nalik na davljenje u vodi.

U suočavanju sa politikom javlja se nada, prilikom davljenja – izranjavanja, osećaj nadanja novom, šansi, pozitivnoj promeni. Prilikom ponavljanja, svesnog ili prinudnog, ponovo dolazi do gušenja, borbe za dah. Cikličnost nadanja i statičnost utopije funkcionišu kao ciklus terapije, prividnog lečenja. Kao i kod medicinskog lečenja, postoji pokušaj uspostavljanja kontrole organizma. Auditivni segment performansa, steteskopom je snimljen rad srca i EKG ritam koji čini snimak umetnikovog rada srca ukombinovan sa kontraverznim i nasilničkim video materijalom, podvlači ovu težnju ka kontroli u okviru same umetničke akcije. Izlažući publici unutrašnje zbivanje individue koja sebe stavlja u izazov ovakvog testa.